چشم انداز ایده آل

استیسی آبرامز طی یک سخنرانی در TED بیان نمود که در مورد همه‌ی چیزهایی که انجام می‌دهید، 3 سؤال از خودتان بپرسید:

اول اینکه بدانید چه می‌خواهید؟ 

دوم، بدانید چرا آن را می‌خواهید؟

و اما سوم، بدانید چه طور می‌خواهید به آن دست یابید؟

در ادامه بیان می کند که سه عامل همیشه ما را به گروگان می‌گیرند: 

اولی منابع مالی است. منابع مالی اغلب شما را عقب نگه می‌دارند، رویا‌های ما به این وابسته شده‌اند که چه قدر منابع داریم؛ منابع مالی اغلب دلیلی است تا جلوی رویاهایمان را بگیریم، نمی‌توانم بگویم که شما همیشه بر موانع غلبه می‌کنید، اما می‌گویم که اگر تلاش نکنید، تباه خواهید شد.

دومی ترس است. و ترس، واقعی است . . . فلج‌کننده است . . . ترسناک است . . . اما می‌تواند انرژی‌بخش هم باشد، چون وقتی می‌دانید از چی می‌ترسید، می‌توانید بفهمید که چگونه بر آن فائق آیید.

و سوم، خستگی زیاد است. گاهی از تلاش کردن خسته‌اید. از خواندن درباره فرایندها و سیاست‌ها خسته‌اید از آنچه مانع می‌شود تا به جایی برسید که می‌خواهید، گاهی خستگی یعنی کسب موقعیت و نه قدرت، اجازه می‌دهیم به ما به عنوان جایزه قدردانی، عنوان بدهند، به جای آن که بدانیم چه می‌خواهیم و به آن برسیم، برای همین خداوند چُرت‌زدن را آفرید . . . (استراحت کردن به جای جا زدن و رها کردن هدف)

لینک مشاهده و دانلود سخنرانی

زمانی که مسائل خوب پیش نمی روند به جای اینکه دنبال یک شخص برای سرزنش باشیم، باید به سیستم نگاه کنیم. همچنین باید به دو نوع سیستم، وقتی که مسائل خوب پیش می روند اعتبار بیشتری دهیم. بازیگران نامرئی، پشت اکثر موفقیت های انسانی که رهبرانی متناقض و کسل کننده در مقایسه با رهبران بزرگ و قدرتمند، هستند. با این وجود، می خواهم آن‌ها را ستایش کنم، بنابراین بیائید رژه‌ای برای قهرمانان ستایش نشده توسعه جهانی داشته باشیم:

مؤسسات و تکنولوژی

مؤسسات: تنها در تعداد کمی کشور، به دلیل وجود رهبران فوق العاده ویران‌گر و درگیری ها، توسعه اجتماعی و اقتصادی متوقف شده است. در سایر نقاط، حتی با وجود ناتوان‌ترین رئیس جمهور‌های قابل تصور، پیشرفت وجود دارد. سوالی که پیش می‌آید این است که آیا رهبران اینقدر مهم هستند؟ و جواب این است که به احتمال زیاد نه. در اکثر اوقات این مردم هستند که جامعه را می‌سازند. کارمند‌ها، پرستارها، معلم‌ها، وکلا، افسران پلیس، آتش‌نشان‌ها، برق کار‌ها، لوله‌کش‌ها، حسابدار‌ها و . . . این‌ها مردمی هستند که جامعه ما را می‌سازند. این‌ها مردمی نامرئی هستند که درون یک شبکه از خدمات به هم پیوسته کار می‌کنند تا مؤسسات جامعه شکل گیرد. این‌ها مردمی هستند که وقتی همه چیز خوب پیش می رود، باید به خاطرشان جشن گرفت.

تکنولوژی: انقلاب صنعتی جان میلیارد‌ها انسان را نجات داد، نه به خاطر وجود رهبران بهتر، بلکه به این خاطر که انقلاب صنعتی پیش زمینه پیشرفت و توسعه تکنولوژی را فراهم آورد.

چه کسی را باید سرزنش کنیم؟

مسأله اینجاست که وقتی شخص بدی را پیدا می کنیم، فکر می کنیم علت را پیدا کرده‌ایم. در حالی که تقریباً همیشه پیچیده تر از چیزی است که به نظر می‌رسد. تقریباً همیشه مسأله، تداخل و تعامل چندین علت است، یعنی یک سیستم. اگر واقعا می خواهید که جهان تغییر کند، باید نحوه کارکرد آن را بدانید و مشت زدن به صورت افراد را فراموش کنید.

به دنبال دلایل باشید، نه خائنین

به سیستم ها نگاه کنید، نه قهرمانان

واقعیت - هانس رزلینگ